Pejzaż z archetypem

Tomasz Michałowski

Oto Ja, próbuję się zmierzyć z pięknem Świata w którym żyję. Mam wrażenie, że jestem blisko prawdy, ale blask tajemnicy wydaje mi się tylko złudzeniem. Kim bym był, gdybym nie był? Ale jestem, istnieję, jestem w środku środka. Tak bym chciał zostać Tu na dłużej, ale mogę tylko na moment. Gdy przychodzi noc, odwracam się plecami do ziemi i widzę o wiele więcej. Moje drzewo genealogiczne, dotyczy to zresztą całego życia zaczyna się tam, wysoko. Pochodzi z mgławic i gwiezdnych wiatrów. Fotony, które zamykam w swoim aparacie musiały walczyć miliony lat, żeby dostać się do atmosfery słońca i ruszyć dalej, jak posłaniec wysłany w ciemność. Dzięki nim widzę i jestem widziany. Światło jest najpiękniejszym darem jaki dostałem od życia w prezencie. Pejzaż może się obejść beze mnie, ale ja go potrzebuję jako źródło największej inspiracji. Pejzaż jest częścią mnie. Daje mi punkt odniesienia, skalę do której się często odwołuję. Zostawiam w nim swój oddech, myśli i spojrzenia. Mój pejzaż dzięki swej surowości nie zatrzymuje na sobie wzroku, pozwala spojrzeć dalej w siebie i w niego. Fotografując szukam intymnych relacji między tym co mnie otacza a sobą.

Tomasz Michałowki
Urodzony w Augustowie w 1964 roku. Absolwent wydziału operatorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Stypendium fotograficzne Pepiniers w Chalon Sur Saone. Wykładowca fotografii w AFiP w Białymstoku. Jako operator filmowy zrealizował ponad 80 filmów dokumentalnych i 6 fabularnych.